Alzheimer-forum opiekunów

Moja mama odeszła 27 kwietnia tego roku. Przez ostatnie 4 lata (ostatnie etapy alz) mieszkała w moim domu, tu zmarła. A ja zostałam... Nawet nie wiem, od czego zacząć, z czym zostalam...Może od zrujnowanego kręgosłupa i stawów, a może od kłopotów ze snem? Pogubiłam przyjaciół i nie mam chęci na posz...

Oj, jak trudno... Ja już nie daję rady. Moje zaangażowanie (czytaj; bezgraniczne poświęcenie) jest solą w oku całej mojej najbliższej rodziny. Czy mogę się dziwić? A protestować?
No to co robić?

Źle, źle zawsze i wszędzie Ta nić czarna się przędzie: Ona za mną, przede mną i przy mnie, Ona w każdym oddechu, Ona w każdym uśmiechu, Ona we łzie, w modlitwie i w hymnie... * Nie rozerwę, bo silna, Może święta, choć mylna, Może nie chcę rozerwać tej wstążki; Ale wszędzie - o! wszędzie, Gdzie ja bę...

Asiu, pamiętam Cię ze starego forum. Jesteś nieoceniona.

Luciu, rozumiem Cię doskonale. Moja mama spartoliła mi dzieciństwo i starość. Wcześniej, bo się nie spisała jako matka, teraz- bo jest chora. Nie jestem taka, jak ona- może to skutki uboczne jej błędów? Ona nie chciała zajmować się swoją mamą- moją babcią- chorą na ALZ. Ja jestem inna. Mam nadzieję-...

Witaj, Net. Twoja opowieść wywołała u mnie wiele refleksji. Mój mąż wytrzymuje, bo na co dzień pracuje poza domem. Bywa przez kilka dni w miesiącu. Gdy nawet wówczas ma dość i ucieka w rozmaite prace wokół domu. Bierze mnie wówczas cholera; to ja powinnam zwiać i odpocząć. Ale to moja matka i nie da...

O jakże doskonale Cię rozumiem, Jolanto. Często miewam totalne doły, odsunęłam się od ludzi, nie chce mi się z nikim spotykać. Alz. w moim życiu wszystko poprzestawiał. Moja mantra to demencja, zawładnęła mną bez reszty. Relacje w rodzinie też się psują, przecież nie mogę wyjechać na wspólny wypad, ...

Właśnie... Po to jest to forum...

Oj tam, oj tam, chyba jednak nie jest tak źle. Piszę, gdy mam doła. Jak się coś udaje, gadam o tym w realu. Tam nie rozmawiam o zamarotach. Przepraszam, ale ludzie, którzy są wokół mnie nie znają tematu i niech tak zostanie. Dlatego pozwalam sobie puszczać parę właśnie tu. Wybaczcie. Pozdrawiam

Witaj na szlaku cholernie trudnym. Pisz, a wsparcie na pewno znajdziesz. Ja znajduję. Nie zawsze piszę, często czytam, życzę samozaparcia!!!















111