Chora tesciowa.

[Inga83]

Mimo, ze temat nie jest mi obcy, ostatnie tygodnie sen z powiem spedza mi strach i przerazenie, ze moj maz moze rowniez zachorowac na Alzeheimera. Jego mama zachorowala grubo przed 50 rokiem zycia. Obecnie jest po 60tce. Jestem od jakiegos czasu w totalnej rozsypce emocjonalnej. Wiem, ze sa te wszystkie badania, testy genetyczne, i nie wiem juz sama jak mam sobie sama z soba poardzic. Pierwszy raz od 10 lat zlapal mnie tak okropny kryzys.

[wigi]

Czy masz jakies konkretne powody do strachu i przerażenia, że Twój mąz może zachorować na ch. Alzheimera?
Sam fakt, że jego Mama zachorowała na tę chorobę (prawdopodobnie) przed 50 rokiem życia jeszcze niczego nie dowodzi.
Chorobę Alzheimera można z całą pewnością stwierdzić dopiero po śmierci.
Ile lat Mama choruje? Jak się obecnie czuje?

[Inga83]

Tesciowa zaczela miec pierwsze objawy choroby w wieku 45 lat. Od 1999 jest juz lezaca. Obecnie przebywa w domu (zresztą nigdy nie była nigdzie oddana). Brak jakiegokolwiek kontaktu, karmienie przez dobre w brzuchu. Jej 3siostry zmarły rowniez na ta sama chorobę. Ogarnia mnie coraz wieksza panika, ze mojego męża mogłoby to spotkać.

[Inga83]

Karmienie przez sondę (przepraszam słownik się włączył). Pisze tu o jakakolwiek radę ponieważ gdzie jak nie tu. To forum to skarbnica wiedzy i wspaniałych ludzi, ktorzy dzielą się problemami dnia z chorymi na Alzeheimera.

[wigi]

Rzeczywiście, skoro 3 siostry Mamy zmarly na ch. Alzheimera można podejrzewac podłoże genetyczne. Ale to nie znaczy, że każdy krewny zachoruje na tę chorobę...
Ile lat ma Twój mąż?
Nie możesz panikować, bo to niczego nie zmieni. Na ch. Alzheimera nie ma lekarstwa. Nie wiadomo też, jak można tej chorobie zapobiec...
Czy badania genetyczne mają sens? Nie wiem. W każdym razie nawet negatywny wynik nie daje stuprocentowej pewności, że nie ma podloża genetycznego. Ta choroba jest ciągle zbyt mało zbadana...

[Inga83]

Dlatego jest mi czasami tak ciężko zebrać myśli. Tesciowa pobija juz rekord w swojej chorobie według lekarzy. Maz ma 35 lat. Pamięć swietna jak na chwile obecną. Staramy się robić wszystko,aby mozg utrzymywać w jak najlepszej formie ( dobra dieta, ćwiczenia, mówienie w 3jezykach, ciągłe czegoś się uczymy nowego), ale czy to pomoże nie wiem. Nie moge powiedzieć mężowi, idź zrob badania...co jesli wynik bedzie negatywny!?? Potrzebowałam napisać na tym forum, aby poznać opinie innych ludzi. Moze jest tutaj jeszcze ktoś kto ma podobny problem?.

[Inga83]

Wigi, postaram się napisać coś więcej wieczorem. W tym momencie szukam jakiegokolwiek kontaktu z osobami, które maja podobny problem jak ja. Pozdrawiam

[Krystyna]

Ingo, ja też szukam kontaktu z osobami, których bliska osoba zachorowała na wczesną postać Alzheimera. Moja córka zachorowała w wieku 29 lat, teraz ma 35 i jest w podobnym stanie, jak Twoja teściowa. Pocieszające dla mnie jest ,że mimo choroby można żyć długo. Nie wyobrażam sobie odejścia córki.Moja córka odziedziczyła chorobę w genach po jej ojcu, który zmarł w wieku 32 lat.
Czy mogłabyś napisać o siostrach teściowej, w jakim wieku zachorowały, jak szybko ich stan się pogarszał, w jakim wieku zmarły?
Mam dwoje starszych dzieci i też drżę o nie, choć nie ma żadnych złych symptomów , podobnie ,jak u Twego męża. Lekarz i psycholog odradzają robienie badań, bo one niczego nie zmienią na lepsze, a wręcz mogą odebrać resztę nadziei w przypadku złych wyników.

[Inga83]

3siostry zachorowały przed 50tka i chorowały maksymalnie 7/10 lat. Nie były w takim stanie jak moja tesciowa. Aż mną zatrzeslo ze ta choroba wnika tak szybko. Czy możesz mi napisać więcej o corce? Wiem ze bardzo osobisty temat.

[Inga83]

Siostry 2 zmarły na zapalenie płuc, ostatnia która chorowała 10 lat odeszła w snie. Nie pytam juz nawet o to męża, bo wiem jakie dla niego to ciężkie. On jako młody chłopak, w sumie dzieciak musiał jak najszybciej dorosnąć i poświęcić się opiece nad mama. Robił to razem z tata. Teraz po wielu latach wspólnego mieszkania, staramy się żyć swoim życiem, ale jest ciężko, bo ciągle ten strach, ze mojego męża moze to samo spotkac jest paraliżujący.
Czy w Twojej rodzinie a raczej rodzinie męża ktoś jeszcze zmagał się z ta choroba?