Zespół parkinsonowski / parkinsonizm

[Tomek]

Zespoły parkinsonowskie

Zespoły parkinsonowskie są to stany objawowe charakterystyczne dla choroby parkinsona, różniące się od niej odmienną etiologią. Do głównych przyczyn objawowych zespołów parkinsonowskich zalicza się:

niepożądane działania leków;
zaburzenia metaboliczne;
zatrucia;
zapalenie mózgu;
zmiany naczyniowe mózgu pod postacią miażdżycy;
wodogłowie normotensyjne;
urazy;
guzy mózgu.

Parkinsonizm polekowy

Do choroby dochodzi w wyniku zablokowania receptorów dopaminergicznych, zlokalizowanych w prążkowiu przez neuroleptyki klasyczne, takie jak fenotiazyny i butyrofenony, stosowane przez wiele lat w niektórych chorobach psychicznych. Są to tzw. zespoły poneuroleptyczne. Objawy mogą również powstać w wyniku stosowania rezerpiny, niektórych leków przeciwwymiotnych (metoklopramid), leków blokujących kanały wapniowe takie jak flunaryzyna czy cynaryzyna. Głównymi dolegliwościami są sztywność oraz spowolnienie. Z czasem pojawia się również drżenie. Leczenie polega przede wszystkim na odstawieniu leków, które wywołują zespół parkinsonowski oraz stosowaniu preparatów antycholinergicznych.

Parkinsonizm toksyczny

Choroba jest wywołana ostrym lub przewlekłym zatruciem układu nerwowego. W przypadku zatrucia tlenkiem węgla objawy parkinsonowskie rozwijają się już po kilku tygodniach i występują obustronnie, co jest istotne w różnicowaniu z chorobą parkinsona, która rozpoczyna się jednostronnie. Zatrucie manganem daje natomiast objawy dopiero po kilku latach narażenia. Pojawiają się zaburzenia pamięci, orientacji, halucynacje oraz stany pobudzenia. Czasem dochodzi również do tzw. drżenia zamiarowego. Ten typ parkinsonizmu może być wywołany również m.in. talem, litem, metanolem, dwutlenkiem siarki, czterochlorkiem węgla, związkami ołowiu, cyjankami oraz substancjami fosfoorganicznymi. Wartym uwagi jest również zespół objawów wywołany narażeniem na MPTP. Jest to substancja uszkadzająca neurony dopaminergiczne istoty czarnej stosowana w laboratoriach do sztucznego wywołania u zwierząt parkinsonizmu, a także stanowiąca jeden z produktów pośrednich w produkcji heroiny.

Parkinsonizm pozapalny

Do zmian może dojść w przebiegu zapalenia mózgu, a także jako jego późne powikłanie. Przykładem może być pandemia śpiączkowego zapalenia mózgu, do której doszło w pierwszej połowie XX wieku. Choroba rozwijała się pod postacią powoli postępującego zespołu parkinsonowskiego. W dzisiejszych czasach do tego typu zmian dochodzi bardzo rzadko. Objawy poza typowymi dla choroby parkinsona charakteryzują się występowaniem nasilonych zaburzeń wegetatywnych. Dochodzi do przymusowego spozierania, głównie ku górze, zaburzeń gałkoruchowych, tików, miokloni, dystoni, a także zaburzeń zachowania. Leczenie polega na stosowaniu preparatów lewodopy, na którą pacjenci wykazują dużą wrażliwość.

Parkinsonizm naczyniopochodny

Dotyczy osób starszych chorujących na miażdżycę drobnych naczyń mózgowych. Przebieg choroby ma charakter postępujący. W obrazie klinicznym głównie stwierdza się zaburzenia postawy i chodu, z charakterystycznym objawem przymrożenia. Drżenie spoczynkowe zwykle nie występuje. Leczenie tego typu zespołu parkinsonowskiego jest trudne. Leki przeciwparkinsonowskie mają niską skuteczność, szczególnie dotyczy to lewodopy.

Parkinsonizm w zaburzeniach metabolicznych

Przykładem mogą być objawy w niedoczynności przytarczyc, w przebiegu której dochodzi do zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowe oraz wtórnych zwapnień jąder podstawy. Warto również wspomnieć o podobnych zwapnieniach w rzekomej niedoczynności przytarczyc w wyniku oporności tkanek na działanie parathormonu.

Parkinsonizm w przebiegu guza mózgu

Rozrastający się guz występujący śródczaszkowo powoduje efekt masy, co bezpośrednio lub pośrednio uszkadza układ pozapiramiodowy. Znane są przypadki zespołu w przebiegu gliomatozy mózgu, krwiaków podtwardówkowych, tętniaków śródczaszkowych oraz torbieli śródmózgowia.

Parkinsonizm pourazowy

Jest to choroba bokserów, do której dochodzi w wyniku wielokrotnych urazów głowy z następczym wstrząśnieniem mózgu. Oprócz typowych objawów występują również zmiany otępienne.

Należy również wspomnieć o tzw. parkinsonizmie plus. Jest to proces zwyrodnieniowy, w którym oprócz zespołu parkinsonowskiego występują również inne objawy, m.in. otępienie, dystonia, dyzartria, zaburzenia układu autonomicznego lub objawy piramidowe. Cechą charakterystyczną dla tej grupy chorób jest brak lub bardzo słaba odpowiedź na lewodopę i agonistów receptora dopaminergicznego.

Do parkinsonizmu plus zalicza się m.in. :

zanik wieloukładowy;
zwyrodnienie korowo-podstawne;
otępienie z ciałami Lewy’ego;
postępujące porażenie ponadjądrowe.

Postępujące porażenie nadjądrowe

Jest to inaczej choroba Steela-Richardsona-Olszewskiego, przewlekłe, szybko postępujące zwyrodnienie mózgu. Dochodzi do zmian patologicznych, w postaci zaniku grzbietowej części śródmózgowia, gałki bladej i jądra podwzgórzowego, odbarwienia istoty czarnej oraz poszerzenie wodociągu mózgu, komory III i IV. Objawy charakteryzują się występowaniem zespołu hipertoniczno-hipokinetycznego, nasilonej sztywności pozapiramidowej w mięśniach osiowych, zaburzeń odruchów postawnych, hiperekstensji tułowia oraz częstych upadków. Do drżenia dochodzi bardzo rzadko. We wczesnym okresie pojawiają się ponadto zaburzenia gałkoruchowe, polegające na utrudnieniu ruchów pionowych gałek ocznych ku dołowi, a także upośledzeniu fiksacji wzroku. Powyższym zaburzeniom towarzyszy kurcz powiek, niemożność dowolnego otwierania i zamykania oczu, a także otępienie podkorowe. Czasem rozpoznaje się zespół rzekomoopuszkowy, napadowy śmiech, płacz, dyzartię lub dysfagię. Leczenie lewodopą szybko traci skuteczność. Pomocne okazują się leki przeciwdepresyjne.

Otępienie z ciałami Lewy’ego

Choroba dotyczy zmian w postaci obecności tzw. ciał Lewy’ego w korze płata skroniowego i ciemieniowego oraz korze układu limbicznego. W badaniu patomorfologicznym stwierdza się również płytki starcze i zwyrodnienie neurofibrylarne. Objawy oprócz typowych dla choroby parkinsona, skupiają się na zaburzeniach funkcji poznawczych o różnym nasileniu, okresach splątania oraz halucynacji wzrokowych. Cechą charakterystyczną jest również nasilenie objawów przy stosowaniu klasycznych neuroleptyków. Leczenie polega na podawaniu inhibitorów cholinoesterazy i lewodopy. Jeżeli pojawią się zaburzenia psychiczne skuteczne okazuje się podawanie olanzapiny.
Zwyrodnienie korowo-podstawne

Jest to choroba z grupy tauopatii. Dochodzi do zmian patologicznych w postaci odkładania się złogów białka MAP- w OUN. Zmiany obejmują głównie korę tylnej okolicy czołowej, bruzdy środkowej mózgu oraz jądra kresomózgowia. Objawy to głównie dominujące asymetryczne zespoły pozapiramidowe, sztywność mięśniowa, korowe zaburzenia czucia i zespół obce ręki oraz objawy uszkodzenia drogi piramidowej. Rzadko rozpoznaje się zaburzenia gałkoruchowe, móżdżkowe, choreoatetotyczne i kurcze powiek. Możliwe są również zaburzenia funkcji poznawczych. Leczenie farmakologiczne jest niestety nieskuteczne.

Zanik wieloukładowy

Jest to oporny na lewodopę zespół parkinsonowski z objawami móżdżkowymi i zaburzeniami autonomicznymi. Ocenia się, że występuje u około 4 na 100000 osób. Patomorfologicznie stwierdza się wtręty srebrochłonne zawierające ubikwitynę i białko tau w oligodendrocytach i komórkach nerwowych. W zależności od podtypu zaniku wieloukładowego stwierdza się nasilenie jednego lub kilku z poniższych objawów: zaburzenia odruchów postawnych, towarzyszące upadki, ataksja, drżenie kinetyczne, dysmetria, hipotonia ortostatyczna, dysfagia, zaburzenia w oddawaniu moczu i stolca, impotencja, a czasem również otępienie podkorowe i objawy piramidowe. W tym typie parkinsonizmu plus nie stwierdza się drżenia. Leczenie polega na stosowaniu lewodopy mimo jej słabej reakcji, agonistów receptora dopaminergicznego oraz amantadyny. Jeżeli dominują omdlenia podaje się płyny, sól, sympatykomimetyki oraz steroidy.

Autor: Piotr Kuc
Żródła:
Roman Mazur, Neurologia kliniczna, Via medica, Gdańsk 2007
Lewis P.Rowland, Neurologia Merritta, Wydawnictwo Medyczne Urban&Partner, Wrocław 2004

http://www.biomedical.pl/zdrowie/zespol ... -2125.html

aby znaleźć więcej informacji wystarczy wpisać w google: zespół parkinsonowski site:viamedica.pl

[Dara]

Przeglądam kolejne działy forum i postanowiłam coś dodać do tego,co tutaj zamieściłeś, Tomku.I wreszcie znalazłam na to chwilę czasu.
Jak już wspominałam mam rozpoznanego wczesnego parkinsona.Ta choroba występuje od strony mojego taty od pokoleń,tak więc moja wiedza wynika z doświadczeń nie tylko moich.
Naukowcy mają tendencję do klasyfikowania wszystkiego co im wpadnie w ręce.A im mniej mają wiedzy na dany temat,tym chętniej klasyfikują.Potem te klasyfikacje co jakiś czas zmieniają i "doskonalą",czyli nadal mieszają.Szkoda tylko,że wyleczyć przy okazji nie potrafią.
Oczywiście,że ta choroba może się pojawić w związku z tymi czynnikami,które są ujęte w ich klasyfikacjach.Chcę jednak tym,którzy to czytają powiedzieć,że "prawdziwy" parkinson,taki którego się dziedziczy(o tym nie ma mowy w artykule) NIE UPOŚLEDZA UMYSŁU.
Mój tata zmarł w wieku 81 lat i do końca rozwiązywał kolejne książeczki z krzyżówkami,z niektórymi hasłami nawet mój syn miał czasami kłopoty. NIKT w mojej rodzinie z powodu parkinsona nie miał żadnych zaburzeń pamięci czy orientacji.Były przypadki demencji,bo (niestety) pochodzę z obu stron z rodzin długowiecznych,ale nigdy nie łączyło się to z parkinsonem.
Chciałam koniecznie zamieścić ten wpis po to,aby przekazać,że nie należy kojarzyć "klasycznego" parkinsonizmu z jakimkolwiek upośledzeniem umysłowym.Chyba,że dołączy się jakaś inna choroba w obrębie mózgu. A naukowcy niech się wreszcie zabiorą za szukanie lekarstwa na tę chorobę a przestaną zajmować się głównie "klasyfikowaniem".Niech to będzie pocieszeniem dla opiekunów.Niestety dla chorego nie jest to pocieszenie.Mój tato był załamany tym,że jest dla mnie "ciężarem".Do dzisiaj żałuję,że nie potrafiłam go przekonać,że był dla mnie największym skarbem.

[wirginia]

Jak już wspominałam mam rozpoznanego wczesnego parkinsona.Ta choroba występuje od strony mojego taty od pokoleń,tak więc moja wiedza wynika z doświadczeń nie tylko moich.
Naukowcy mają tendencję do klasyfikowania wszystkiego co im wpadnie w ręce.A im mniej mają wiedzy na dany temat,tym chętniej klasyfikują.Potem te klasyfikacje co jakiś czas zmieniają i "doskonalą",czyli nadal mieszają.Szkoda tylko,że wyleczyć przy okazji nie potrafią.
Oczywiście,że ta choroba może się pojawić w związku z tymi czynnikami,które są ujęte w ich klasyfikacjach.Chcę jednak tym,którzy to czytają powiedzieć,że "prawdziwy" parkinson,taki którego się dziedziczy(o tym nie ma mowy w artykule) NIE UPOŚLEDZA UMYSŁU

Daro, Tomek napisał o ZESPOŁACH PARKINSONOWSKICH, a nie o chorobie parkinsona. To zupełnie coś innego choć brzmi podobnie i są podobne objawy.

[Dara]

Daro, Tomek napisał o ZESPOŁACH PARKINSONOWSKICH, a nie o chorobie parkinsona. To zupełnie coś innego choć brzmi podobnie i są podobne objawy.

Wirginio,tytuł postu był " Zespół parkinsonowski / parkinsonizm". A parkinsonizm to inna nazwa choroby Parkinsona.Ale to nieporozumienie potwierdza tylko to,co napisałam już odnośnie twardziny: "naukowcy" uwielbiają klasyfikować i mieszać.Ale to i tak nie ma znaczenia,bo zatrzymać tych chorób nadal nie potrafią.

[Tomek]

parkinsonizm to inna nazwa choroby Parkinsona

Z tym się nie zgodzę. Zespół parkinsonowski inaczej zwany parkinsonizm to zespół objawów występujących m.in. w chorobie parkinsona. Jest to grupa objawów a nie konkretna choroba.

Spotkałem się jeszcze z następującym podziałem:

Parkinsonizm:
- pierwotny - choroba Parkinsona,
- wtórny - zespół parkinsonowski występujący z powodu innej przyczyny niż choroba Parkinsona.

[Tomek]

Przy okazji dorzucę jeszcze jedną rzecz do tego tematu:

Psychogenne zaburzenia ruchowe

"Psychogenne zaburzenia ruchowe obejmują zarówno utratę zdolności do poruszania na przykład: kończynami lub ich częścią, jak również ich nieprawidłowe ruchy imitujące drżenie, dystonię, pląsawicę, tiki itd. Często ich wzorzec nie odpowiada lokalizacyjnie żadnemu uszkodzeniu układu nerwowego. Objawy zwykle ustępują, kiedy w trakcie badania zastosowany zostanie czynnik rozpraszający uwagę oraz kiedy chory sądzi, że nie jest obserwowany. Dotyczą pacjentów w każdym wieku. Występują częściej u kobiet. Wśród chorych stwierdza się przypadki przemocy emocjonalnej i fizycznej. Objawy rozpoczynają się zwykle nagle i gwałtownie narastają. Często stwierdza się występowanie dodatkowych korzyści związanych ze zgłaszanymi objawami. Rozpoznanie jest zazwyczaj stawiane na podstawie wykluczenia innych chorób. Najważniejszymi elementami diagnostyki jest badanie przedmiotowe i zebranie wywiadu.Nie dysponujemy żadnymi badaniami dodatkowymi, które są wskazane w diagnostyce wszystkich typów psychogennych zaburzeń ruchowych. Zaproponowane przez Fahna i Williamsa oraz Shill i Gerberkryteria rozpoznania wykazują niski stopień zgodności diagnostycznej. Nie dysponujemy schematami leczenia dla grupy chorych z psychogennymi zaburzeniami ruchowymi. Poza terapią farmakologiczną skuteczne może okazać się zastosowanie innych metod: diety, umiarkowanej aktywności fizycznej, zmiany stylu życia. Podstawowym celem powinna być poprawa jakości życia pacjentów, zapobieganie utracie przez nich pracy i uzyskanie długotrwałej remisji objawów. Negatywne czynniki prognostyczne to długi czas trwania dolegliwości, towarzyszące zaburzenia osobowości oraz choroby somatyczne i niski poziom wykształcenia."

Całość: http://www.czytelniamedyczna.pl/4582,ps ... chowe.html

[agnieszkaPe]

Zespoły parkinsonowskie

Zespoły parkinsonowskie są to stany objawowe charakterystyczne dla choroby parkinsona, różniące się od niej odmienną etiologią. Do głównych przyczyn objawowych zespołów parkinsonowskich zalicza się:

niepożądane działania leków;
zaburzenia metaboliczne;
zatrucia;
zapalenie mózgu;
zmiany naczyniowe mózgu pod postacią miażdżycy;
wodogłowie normotensyjne;
urazy;
guzy mózgu.

Parkinsonizm polekowy

Do choroby dochodzi w wyniku zablokowania receptorów dopaminergicznych, zlokalizowanych w prążkowiu przez neuroleptyki klasyczne, takie jak fenotiazyny i butyrofenony, stosowane przez wiele lat w niektórych chorobach psychicznych. Są to tzw. zespoły poneuroleptyczne. Objawy mogą również powstać w wyniku stosowania rezerpiny, niektórych leków przeciwwymiotnych (metoklopramid), leków blokujących kanały wapniowe takie jak flunaryzyna czy cynaryzyna. Głównymi dolegliwościami są sztywność oraz spowolnienie. Z czasem pojawia się również drżenie. Leczenie polega przede wszystkim na odstawieniu leków, które wywołują zespół parkinsonowski oraz stosowaniu preparatów antycholinergicznych.

Parkinsonizm toksyczny

Choroba jest wywołana ostrym lub przewlekłym zatruciem układu nerwowego. W przypadku zatrucia tlenkiem węgla objawy parkinsonowskie rozwijają się już po kilku tygodniach i występują obustronnie, co jest istotne w różnicowaniu z chorobą parkinsona, która rozpoczyna się jednostronnie. Zatrucie manganem daje natomiast objawy dopiero po kilku latach narażenia. Pojawiają się zaburzenia pamięci, orientacji, halucynacje oraz stany pobudzenia. Czasem dochodzi również do tzw. drżenia zamiarowego. Ten typ parkinsonizmu może być wywołany również m.in. talem, litem, metanolem, dwutlenkiem siarki, czterochlorkiem węgla, związkami ołowiu, cyjankami oraz substancjami fosfoorganicznymi. Wartym uwagi jest również zespół objawów wywołany narażeniem na MPTP. Jest to substancja uszkadzająca neurony dopaminergiczne istoty czarnej stosowana w laboratoriach do sztucznego wywołania u zwierząt parkinsonizmu, a także stanowiąca jeden z produktów pośrednich w produkcji heroiny.

Parkinsonizm pozapalny

Do zmian może dojść w przebiegu zapalenia mózgu, a także jako jego późne powikłanie. Przykładem może być pandemia śpiączkowego zapalenia mózgu, do której doszło w pierwszej połowie XX wieku. Choroba rozwijała się pod postacią powoli postępującego zespołu parkinsonowskiego. W dzisiejszych czasach do tego typu zmian dochodzi bardzo rzadko. Objawy poza typowymi dla choroby parkinsona charakteryzują się występowaniem nasilonych zaburzeń wegetatywnych. Dochodzi do przymusowego spozierania, głównie ku górze, zaburzeń gałkoruchowych, tików, miokloni, dystoni, a także zaburzeń zachowania. Leczenie polega na stosowaniu preparatów lewodopy, na którą pacjenci wykazują dużą wrażliwość.

Parkinsonizm naczyniopochodny

Dotyczy osób starszych chorujących na miażdżycę drobnych naczyń mózgowych. Przebieg choroby ma charakter postępujący. W obrazie klinicznym głównie stwierdza się zaburzenia postawy i chodu, z charakterystycznym objawem przymrożenia. Drżenie spoczynkowe zwykle nie występuje. Leczenie tego typu zespołu parkinsonowskiego jest trudne. Leki przeciwparkinsonowskie mają niską skuteczność, szczególnie dotyczy to lewodopy.

Parkinsonizm w zaburzeniach metabolicznych

Przykładem mogą być objawy w niedoczynności przytarczyc, w przebiegu której dochodzi do zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowe oraz wtórnych zwapnień jąder podstawy. Warto również wspomnieć o podobnych zwapnieniach w rzekomej niedoczynności przytarczyc w wyniku oporności tkanek na działanie parathormonu.

Parkinsonizm w przebiegu guza mózgu

Rozrastający się guz występujący śródczaszkowo powoduje efekt masy, co bezpośrednio lub pośrednio uszkadza układ pozapiramiodowy. Znane są przypadki zespołu w przebiegu gliomatozy mózgu, krwiaków podtwardówkowych, tętniaków śródczaszkowych oraz torbieli śródmózgowia.

Parkinsonizm pourazowy

Jest to choroba bokserów, do której dochodzi w wyniku wielokrotnych urazów głowy z następczym wstrząśnieniem mózgu. Oprócz typowych objawów występują również zmiany otępienne.

Należy również wspomnieć o tzw. parkinsonizmie plus. Jest to proces zwyrodnieniowy, w którym oprócz zespołu parkinsonowskiego występują również inne objawy, m.in. otępienie, dystonia, dyzartria, zaburzenia układu autonomicznego lub objawy piramidowe. Cechą charakterystyczną dla tej grupy chorób jest brak lub bardzo słaba odpowiedź na lewodopę i agonistów receptora dopaminergicznego.

Do parkinsonizmu plus zalicza się m.in. :

zanik wieloukładowy;
zwyrodnienie korowo-podstawne;
otępienie z ciałami Lewy’ego;
postępujące porażenie ponadjądrowe.

Postępujące porażenie nadjądrowe

Jest to inaczej choroba Steela-Richardsona-Olszewskiego, przewlekłe, szybko postępujące zwyrodnienie mózgu. Dochodzi do zmian patologicznych, w postaci zaniku grzbietowej części śródmózgowia, gałki bladej i jądra podwzgórzowego, odbarwienia istoty czarnej oraz poszerzenie wodociągu mózgu, komory III i IV. Objawy charakteryzują się występowaniem zespołu hipertoniczno-hipokinetycznego, nasilonej sztywności pozapiramidowej w mięśniach osiowych, zaburzeń odruchów postawnych, hiperekstensji tułowia oraz częstych upadków. Do drżenia dochodzi bardzo rzadko. We wczesnym okresie pojawiają się ponadto zaburzenia gałkoruchowe, polegające na utrudnieniu ruchów pionowych gałek ocznych ku dołowi, a także upośledzeniu fiksacji wzroku. Powyższym zaburzeniom towarzyszy kurcz powiek, niemożność dowolnego otwierania i zamykania oczu, a także otępienie podkorowe. Czasem rozpoznaje się zespół rzekomoopuszkowy, napadowy śmiech, płacz, dyzartię lub dysfagię. Leczenie lewodopą szybko traci skuteczność. Pomocne okazują się leki przeciwdepresyjne.

Otępienie z ciałami Lewy’ego

Choroba dotyczy zmian w postaci obecności tzw. ciał Lewy’ego w korze płata skroniowego i ciemieniowego oraz korze układu limbicznego. W badaniu patomorfologicznym stwierdza się również płytki starcze i zwyrodnienie neurofibrylarne. Objawy oprócz typowych dla choroby parkinsona, skupiają się na zaburzeniach funkcji poznawczych o różnym nasileniu, okresach splątania oraz halucynacji wzrokowych. Cechą charakterystyczną jest również nasilenie objawów przy stosowaniu klasycznych neuroleptyków. Leczenie polega na podawaniu inhibitorów cholinoesterazy i lewodopy. Jeżeli pojawią się zaburzenia psychiczne skuteczne okazuje się podawanie olanzapiny.
Zwyrodnienie korowo-podstawne

Jest to choroba z grupy tauopatii. Dochodzi do zmian patologicznych w postaci odkładania się złogów białka MAP- w OUN. Zmiany obejmują głównie korę tylnej okolicy czołowej, bruzdy środkowej mózgu oraz jądra kresomózgowia. Objawy to głównie dominujące asymetryczne zespoły pozapiramidowe, sztywność mięśniowa, korowe zaburzenia czucia i zespół obce ręki oraz objawy uszkodzenia drogi piramidowej. Rzadko rozpoznaje się zaburzenia gałkoruchowe, móżdżkowe, choreoatetotyczne i kurcze powiek. Możliwe są również zaburzenia funkcji poznawczych. Leczenie farmakologiczne jest niestety nieskuteczne.

Zanik wieloukładowy

Jest to oporny na lewodopę zespół parkinsonowski z objawami móżdżkowymi i zaburzeniami autonomicznymi. Ocenia się, że występuje u około 4 na 100000 osób. Patomorfologicznie stwierdza się wtręty srebrochłonne zawierające ubikwitynę i białko tau w oligodendrocytach i komórkach nerwowych. W zależności od podtypu zaniku wieloukładowego stwierdza się nasilenie jednego lub kilku z poniższych objawów: zaburzenia odruchów postawnych, towarzyszące upadki, ataksja, drżenie kinetyczne, dysmetria, hipotonia ortostatyczna, dysfagia, zaburzenia w oddawaniu moczu i stolca, impotencja, a czasem również otępienie podkorowe i objawy piramidowe. W tym typie parkinsonizmu plus nie stwierdza się drżenia. Leczenie polega na stosowaniu lewodopy mimo jej słabej reakcji, agonistów receptora dopaminergicznego oraz amantadyny. Jeżeli dominują omdlenia podaje się płyny, sól, sympatykomimetyki oraz steroidy.

Autor: Piotr Kuc
Żródła:
Roman Mazur, Neurologia kliniczna, Via medica, Gdańsk 2007
Lewis P.Rowland, Neurologia Merritta, Wydawnictwo Medyczne Urban&Partner, Wrocław 2004

http://www.biomedical.pl/zdrowie/zespol ... -2125.html

aby znaleźć więcej informacji wystarczy wpisać w google: zespół parkinsonowski site:viamedica.pl

Panie Tomaszu skąd taką wiedza? Czy jest Pan w stanie mi pomóc?
Szukam odpowiedzi na pytanie. Stwierdzono u mnie parkinsonizm polekowy. W skrócie opowiem w jaki sposób to wszystko się wydarzyło: Lek został mi podany tylko raz w szpitalu na oddziale gasteoenterologicznym, miał być pomocny w pobudzeniu perystaltyki jelit,(ogólnie wcale go nie potrzebowałam bo nie miałam mdłości ani zatrzymanej perystaltyki) nazwa leku Metocolpramid. Niestety nie widziałam że mam na niego uczulenie, po około 5 minut po podaniu dożylnym miałam zawroty głowy, poczułam ogromny niepokój, zaczęłam mieć problemy z oddychaniem, nie byłam w stanie mówić, język był jak kołek, poszłam do dyżurki pielęgniarskiej poinformować o tym ale nie mogłam już ustać na nogach, dostałam drgawek, miałam kręcz szyi, gałki oczne wywróciły mi się do góry, oczy samoistnie zaczęły się ruszać na boki. Ból szyi i oczu był nie do opisania, cały wstrząs trwał 4 godziny, lekarz dyżurujący oraz pielęgniarki nie wiedzieli co zrobić w takiej sytuacji, nie otrzymałam żadnych leków ani pomocy, jedyne co to wypłukiwali lek kroplówkami. Po wypłukaniu leku czułam że coś jest nie tak, okropnie się czułam, miałam drgania mięśni w całym ciele, okropny ból oczu, nie mogłam spać, niestety nie sprawdzono tego w żaden sposób, nie wykonano Eeg ani innych badań. Z problemem zmagam się już od ponad miesiąca. Sądziłam że objawy same miną i pewnie wystąpiło jakieś uszkodzenie układu nerwowego, taki długi atak niestety musiał zostawić jakieś piętno ale niestety objawy nie minęły, jedyne co ustąpiło to ból gałek ocznych i ich drganie, mogę już zasnąć na szczęście bo 2 tyg od wypisania się ze szpitala nie mogłam spać, niestety białe plamy podczas zamknięcia oczu pozostały, mimowolne drgania mięśni w całym ciele, szczególnie w nogach to takie uczucie jak by chodziły robaki pod skórą, czasem mocniejsze szarpnięcia. Po wysiłku fizycznym ogromne bóle jak by rozrywały mi się mięśnie…
Oprócz tego mam takie ruchy mimowolne głowy, nawet nagrałam jak mięśnie same mi skaczą w szyi, ruchu mięśni na nogach niestety nie widać na nagraniach ale czuję je cały czas.
Szukałam rozwiązań naturalnych, suplementowalam witaminy z grupy B, D oraz magnez sądząc że może to coś pomoże, po próbach nieudanych udałam się dzisiaj do lekarza rodzinnego, (po tej całej sytuacji w szpitalu straciłam całkowicie zaufanie do lekarzy więc dlatego może tyle zwlekałam myśląc że samo wszystko się ustatkuje)
Po wizycie u lekarza potwierdził moje obawy i powiedział że to polekowy Parkinson. Przepisał lek ale nie wiem mam wielkie obawy bo mam na wiele leków uczulenie… Dawniej miałam na kontrast do tomografi, na znieczulenie stomatologiczne a teraz jak już wiemy na metokolpramid. Lek który został mi zapisany to Myditin, boję się go przyjąć z obawy na skutki uboczne i myśl że mój i tak okropny stan może się pogorszyć…
Czy posiada Pan informacje czy takie uszkodzenia neurologiczne mogą się cofnąć i minąc? Lub co w takim przypadku robić…
Jestem załamana, straciłam sens życia, wcześniej byłam aktywną fizycznie, zdrową kobietą-teraz nie jestem w stanie iść na spacer, ból mięśni jest okrutny… drgania w szyi i samoistne machanie głową wyprowadza mnie z równowagi… a najbardziej chyba boli ta niesprawiedliwość ze szpital czyli miejsce gdzie powinnam otrzymać pomoc zaszkodził jeszcze bardziej a późnej umył ręce.

[Tomek]

Cześć Agnieszka, niestety wiedzę mam tylko taką jaką znajdę i przeczytam. Nie mam wykształcenia medycznego.

Natomiast jeśli chodzi o leki to rzetelną bazą wiedzy na ten temat jest strona zatytułowana Medycyna Praktyczna. Jest tam np. opis:

https://www.mp.pl/pacjent/leki/lek/3810 ... a-tabletki

Często: depresja (w tym z tendencjami samobójczymi), zaburzenia widzenia, objawy pozapiramidowe w postaci zmian napięcia mięśniowego (np. ruchy mimowolne, skurcze mięśni, kręcz szyi, tiki nerwowe), niepokój, zmęczenie i znużenie, akatyzja (zespół objawów pobudzenia ruchowego i przymus bycia w ciągłym ruchu), objawy parkinsonizmu (spowolnienie ruchów, drżenia, twarz maskowata, sztywność), obniżenie ciśnienia tętniczego (zwłaszcza po dożylnym podaniu preparatu), zaburzenia jelitowe (głównie biegunka).

Niezbyt często: brak miesiączki, hiperprolaktynemia, omamy, zaburzenia świadomości, dystonia, dyskineza, zaburzenia widzenia, przymus patrzenia w gorę, zmniejszenie częstotliwości rytmu serca (bradykardia), reakcje nadwrażliwości.

Rzadko: bezsenność, dezorientacja, bóle i zawroty głowy, drgawki (głównie u chorych na padaczkę), zaburzenia widzenia, obrzęk języka lub krtani, toksyczne działanie na wątrobę (zwłaszcza jeżeli stosowane są inne leki o toksycznym działaniu na wątrobę), mlekotok.

Bardzo rzadko: skurcz oskrzeli (zwłaszcza u chorych na astmę), wysypka lub pokrzywka, zaburzenia hematologiczne (neutropenia, leukopenia i agranulocytoza).

Z kolei dodatkowych informacji szukałbym raczej po angielsku wpisując "side effects of the metoclopramide how long" lub "long term side effects of the metoclopramide". Wtedy można znaleźć takie medyczne opracowania jak:

https://journals.viamedica.pl/internati ... 0004/34417

For about 10 months after metoclopramide she still experienced anxiety, near-panic attacks, nightmares, fatigue and episodes of depression. The involuntary movements were gradually reduced in strength and frequency. However, at 13-month-follow-up she was optimistic regarding a complete recovery: only slight mental dullness remained, she slept well and felt only rarely ‘some really tiny twitches all over my body’.

Wiem, że teraz wszystkie emocje Tobą szargają, ale staraj się być dobrej myśli, że w końcu te objawy miną. Widać po tym przykładzie po angielsku powyżej, że może to trwać dłużej. O tyle plus, że nie byłaś tym lekiem dłużej leczona.

Pytanie czy nie było tutaj błędu lekarskiego. Czy faktycznie było zasadne użycie tego leku jeżeli np. nie było wymiotów. Tymbardziej, że:

It will therefore be mostly up to the physician to carefully weigh potential benefits against possible risks after considering contraindications and warnings. At this point metoclopramide should be reserved for debilitating cases — and only be given after other remedies have been tried and found ineffective.

Rozważałaś Agnieszko może jakieś konsultacje u fizjoterapeuty, który by sprawdził m.in. napięcia mięśniowe? Tylko tutaj potrzebny doświadczony.

Wspomniałaś o suplementacji. Możesz sobie jeszcze zbadać np. potas, który jest ważny.

Jeśli chodzi o Myditin:

https://www.mp.pl/pacjent/leki/lek/1028 ... n-tabletki

to jest to substancja metanosulfonian prydynolu i bardziej szczegółowy opis znajdziesz tutaj:

https://www.mp.pl/pacjent/leki/subst.html?id=4309

Nie musisz się do mnie zwracać "panie" możesz przejść na Ty

[agnieszkaPe]

Tomku bardzo dziękuję Ci za odpowiedź, cała historia tej kobiety jest bardzo podobna do mojej jeśli chodzi o skutki uboczne. Bardzo pocieszyło mnie to że jednak te objawy minęły, mniej iż dopiero po 13 miesiącach… zawsze pozostaje jednak nadzieja.
Wychodzi na to że nie jestem odosobnionym przypadkiem jeśli chodzi o takie objawy po Metocolpramid, najwidoczniej nie są opisywane w Polsce. Dziękuję za wszelkie przydatne informacje, jeśli chodzi o potas również suplementuję, dodatkowo zalecono mi stosowanie wapnia. Stawiam głównie na Wit z grupy B bo to one mają największą zdolność regeneracji układu nerwowego.
Cieszę się że trafiłam na ten wątek na forum i że znalazłeś takie informacje, to mega mnie podniosło na duchu.
Oby nikt nie musiał zmagać się z tym co przechodzę bo objawy są na prawdę ciężkie do normalnego funkcjonowania ale jeśli tak się stanie mam nadzieję że trafiając na ten wątek znajdzie informację których szuka.
Jeszcze raz dziękuję <3

[wigi]

agnieszkaPe Masz wpisaną na wypisie dawkę metoclopramidu, jaką dostałaś? Proponuję udać się z tym problemem na konsultację do dobrego neurologa. Proponuję również do czasu konsultacji na wszelki wypadek nie brać tego leku, który zapisał lekarz POZ. Skoro to ewidentna reakcja polekowa to bardzo możliwe, że to wszystko się z czasem cofnie. Ale niewiadomo, jak długo to będzie trwało.